پیشنهاد می شود
ضریب نفوذ اینترنت یا ضریب نفوذ آزادی ؟!
نه!! باور نکنید!!! منظورم پز و افاده دولتمردان هنگام اعلام خبر افزایش ضریب نفوذ اینترنت در میان مردم تحت امر خودشان است.
واقعیتش اینکه برای برخی دولت ها، هیچ کابوسی بدتر از افزایش میزان کاربران آنلاین نیست زیرا هر کاربر آنلاین برای آنها یعنی یک مزاحم بیشتر. کاربر آنلاین اطلاعات می خواهد و ارائه اطلاعات یعنی شفاف سازی در همه حوزه ها و هر سطحی اعم از اخلاقی یا غیراخلاقی و شفاف سازی نیز یعنی اینکه همه باید پاسخگو باشند و برای این دولتها نیز چه مسئولیتی سنگین تر و شوم تر از پاسخگویی.
در بحث های جدید درباره توسعه، پاسخگویی به یکی از معیارهای اصلی تبدیل شده است. دیگر گذشت روزهایی که کارشناسان بر طبل الویت توسعه سیاسی بر اقتصادی یا برعکس می کوبیدند. همین چند سال پیش بود که تحلیلگران آرمانگرایی مثل “فرید زکریا” سردبیر بخش بین الملل هفته نامه نیوزویک در تحلیل اوضاع کشورهای در حال توسعه مثل چین از لزوم گسترش تعاملات اقتصادی برای گشایش فضای سیاسی این کشورها سخن می گفتند و کتاب می نوشتند.
کتاب هایی که تا یک دهه قبل مدام تجدید چاپ می شدند، این روزها بسیار قدیمی به نظر می رسند. تاریخ یک دهه اخیر بخصوص در کشوری مثل چین نشان می دهد که برخلاف نظر آرمانگرایان آکادمیک و عملگرایان اقتصادی، رشد اقتصادی الزاما باعث گشایش سیاسی نمی شود که هیچ، بلکه بعضا حتی فضا را تنگ تر هم می کند.
دولت کمونیست چین که زمانی تز اقتصاد آزاد را کابوس خود می دانست دیگر نه فقط هراسی از آن ندارد بلکه اکنون خود در آن یدی طولانی پیدا کرده است. این روزها، کابوس دولتمردان چین نه توسعه اقتصادی بلکه توسعه وب است.
مروری بر اخبار وب در چین ـ مناقشه با گوگل، تاسیس مراکز ترک اعتیاد اینترنتی، ممنوعیت شبکه های اجتماعی ـ بیانگر این نگرانی فزاینده است.
اخیرا یک موسسه تحقیقاتی در چین با نام آکادمی علوم اجتماعی در گزارشی مبسوط اعلام کرد، دولت های غربی بخصوص آمریکا از شبکه های اجتماعی بخصوص فیس بوک برای سرنگونی دولت چین استفاده می کنند. (اوج خودمحوری !!! توجه داشته باشید که از این شبکه اجتماعی فقط برای سرنگونی دولت چین و نه هیچ دولت دیگر استفاده می شود!!!!) این تحقیقات صرف نظر از بار علمی آن یک بار دیگر نشان داد که اختلافات اقتصادی بین چین و آمریکا هر قدر هم شدید باشند، قابل حل هستند اما اختلافات آنها درباره آزادی اینترنتی اساسا قابل حل نیست زیرا دولت چین نشان داده است که حاضر است هر هزینه ای بپردازند و حتی وجهه بین المللی اش را نیز زیر سوال ببرد اما فضای وب را باز نکند.
این مساله وقتی جالب می شود که در خبرها می خوانیم جمعیت کاربران آنلاین چین از مرز ۴۲۰ میلیون نفر گذشت.
تجربه یک دهه اخیر در برخی کشورهای درحال توسعه نشان داد که توسعه اقتصادی نمی تواند جانی تازه به فضای سیاسی ببخشد، اما اینکه آیا توسعه فناوری می تواند تغییری در این شرایط ایجاد کند یا خیر، باید منتظر ماند و دید.
نویسنده: محمود حبیبی @ عصر ارتباط
گوشه زدیم هاهاهاها
عالی بود.
ممنون.
بسیار مطلب جالبی بود
موفق باشید
واقعا” جالب بود.
زنده باد آزادی و پاینده باد ایرانی.
جالبهه!!
منظورت فقط چین بود یا..!!!!!
بیشتر کنایه نسبت به ایران بود، نه چین”!
سلام خیلی عالی بود
نه بابا ایران کدومه ما که تو آزادی غرقیم!!! نه یوتویب نه توبیتر … حالا هم که شروع کردن فرومای ایرونی رو میبندن !!!
نمی توان منکر تاثیر رشد اقتصادی بر فضای سیاسی شد چرا که نمی توان گفت تنها اگر تاثیر مطلوب و مساعد ایجاد کند پس تاثیرگذار بوده است. در مثال چین می بینیم که تاثیر داشته است اما تاثیر منفی. در مورد تاثیر فناوری اطلاعات و گسترش تکنیک های اطلاعاتی نیز تاثیر نسبی است چرا که هر قدر که طرف قدرتمندتر در جامعه سعی بر تعکیس و تلقین خواست های خود بر مخاطبان کنند باز هم این فرصت با وسایل و تکنیک های مشابه در اختیار طرف مقابل برای ارائه اندیشه ها و آرمان های خود فراهم است. تنها مساله ای که می تواند تعیین کننده باشد خلاقیت های گروه های درگیر است. مثال این موضوع کشور خودمان است… ف ی ل ت ر ی ن گ و پارازیت فراوان است اما همچنان دیوارهای شهر پیام رسانی می کنند…
کی گفته اینرنت براشون دردسر میشه؟ کی گفته دولتها به شفاف سازی نیاز دارن؟ اینترنت یه سلاحه برای دولتها نه به ضرر اونها. تا حالا اصطلاح بمباران خبری رو شنیدی؟ خبرهای مشابه و جزئیات متفاوت, خبرهای متفاوت و جزئیات مشابه, خبرهای متفاوت و جزئیات متفاوت. هر کدومش هم از یه شبکه تو دینا. بعضیا یه جورش رو باور میکنن, بعضیا هم یه جور دیگش رو آخرش هم پای شک میاد وسط که حقیقت ر طوزی بگی که کسی باور نکنه… فضای مجازی این کار رو خیلی راحت کرده
Hidden due to low comment rating. Click here to see.
@سعد: خدا شفا بده
واقعا مضعیت اینترنت در ایران خیلی فاجعه هست وقتی میفهمی که تو برای اینترنت ۱۲۸ کیلو داری ماهی ۲۵ هزار تومن میدی ولی تو افغانستان برای ۱ مگ دارن ۲۰ هزار تومن میدن
@taher:
مخابرات ۱۲۸ نامحدود میده ۱۰ هزار تومن چرا از اون نمیگیرین؟!
علی اول ببین مالکش کیه بعد بگو taher چرا نمیخری
خسته نباشید.
فقط حواستون باشه این زبون سرخ سر سبز خیلی هارو به باد داده
پاینده باشید
اونی که مخابرات میده سرعت دانلود روی ۱۵ هست
امیر : والا ما گرفتیم تا حالا از ۱۲ بیشتر نرفته معمولا هم بین ۹ تا ۱۱ هستش.
این نمودار وسط مطلب جریانش چیه؟
نکنه کپی پست کردین یادتون رفته ورش دارین
من که ۶۴ رو میگیرم ۲۰ تومن
دانلود هم رو ۵ هست
هر یک ساعت هم به مدت یکی دو دقیقه سند و رسیو ندارم
آقا جان یا باید پول جمع کنی و بری از ایران و یا بمانی و به همین سرعت های ۱۲۸ و ۲۵۶ بسنده کنی. قیمت سرویس ها هم که ناعادلانه است و به دوستان توصیه می کنم اگر کسی قصد دانلود فیلم یا نرم افزار یا موسیقی یا بازی و … از اینترنت را دارد بهتر است که خودش را فریب ندهد و این چیزها را از بیرون تهیه کند و یا اینکه بیخیال قضیه شود. اما اگر می خواهید به خبر دسترسی داشته باشید و هزینه هر ماه حدودا ۲۰ هزار تومان برایتان مهم نبود و دانلود ۱۰ کیلو در ثانیه و عوض کردن صفحات با سرعتی معادل سرعت dial up برایتان مهم نبود ، می توانید از این سرویس های ظالمانه استفاده کنید و لذت ببرید.
سرعت اینترنت در ایران واقعا یک فاجعه تاریخی است .
مطلبی در سایتهای مختلف منتشر شده است با عنوان : ایران اصلا اینترنت ندارد!
http://www.aftabnews.ir/vdceox8zojh87ni.b9bj.html
به لینک آفتاب نیوز که دوست عزیزمون بهش اشاره کرده اند رفتم و واقعا من فکر می کنم اگر اتحادیه جهانی مخابرات از کیفیت ارائه adsl و wimax در ایران اطلاع بیشتری داشتند مسلما ضریب نفوذ اینترنت در ایران را صفر عنوان می کردند اما چه کنیم که صدای اعتراض ما را کسی نمی شنود (چه در داخل و چه در خارج)